We liggen voor anker bij Trinity eiland, dit is zo'n +/- 100 kilometer zuidelijker dan de Shetland Islands wat duidelijk te zien is. Een vette gletcher beland voor onze boeg in zee. Hiervandaan gaan we in groepjes per sloep en rubberboot ijsbergen bekijken die in een baai tussen hoge rotspartijen samen gedreven zijn.

Grote hoge ijsbergen en kleinere stukken alsof het water bestraat is. De sculpturen, structuren en verschillende kleuren zijn prachtig ook al is het weer grijs. Nog nooit heb ik zulke kleuren blauw in ijs en water gezien, om stil van te worden. Als het stil is is er alleen een knisperend geluid te horen. Ook liggen er verschillende soorten zeehonden te luieren op de rotsen en op ijsplateau's. Wanneer wij rustig dichter bij komen doen zij na ons geroken te hebben alleen hun ogen open, verder blijven ze gewoon waar ze zijn.

's Nachts vertrekken we onverwacht omdat de ankers gaan krabben in een hevige storm en om elkaar heen drijgen te draaien. Inplaats van 's ochtends 4 uur gaat het anker al om 22 uur op. Het duurt een uur voordat 2x 100 m ketting binnen is.

Ik ben vroeg gaan slapen en wordt om 4.15 uur wakker omdat ik inplaats van het geruis van water geluid van ijsstukjes langs de romp hoor. In de kleren en naar buiten. Het blijkt noodweer, gierende wind en regen. Gelukkig mag ik in de stuurhut.

Op de boeg twee bemanningsleden voor ijswacht met vhf walkie talkies en de twee schijnwerpers op de boegspriet zijn aan, ook zit er een wacht ter hoogte van de vierde ra, wat een koude aparte wereld zal het daarboven zijn zo koud in het donker.

Klaas geconcentreerd op de radar, we varen 1,5 knoop op de moter met wind van achteren. Continue wordt er gecommuniceerd waar ijsbergen zijn en hoe deze te passeren. Ook is het lastig te zien of verschillende brokken onderwater wellicht aan elkaar vastzitten of onderling van elkaar bewegen. Op een gegeven moment moeten we voluit achteruit om stuurboord uit om een ijsmassa heen te kunnen varen. Later hoor ik dat het eerder in de nacht zo hard waaide dat het schip alleen op de masten en ra's 7 kn snelheid maakte.
Het zijn spannende momenten en ik beleef Antartica!

Een warme groet van Bertie Geurts