21 mei 2010. Inmiddels varen we op de Caribische zee. Met weer zowel nieuwe gastbemanning
 als permanente bemanning. Daarmee gaat natuurlijk gepaard: Afscheid. Eerst
 even wat we ervoor gedaan hebben.

Zoals u hebt kunnen lezen hebben we Neptunes ontmoet op de evenaar en kort daarna zijn we Balboa aangelopen. 
Dit is de havenplaats aan de westzijde van het Panama Kanaal. Een druk
bezocht stukje water met veel grote vrachtschepen, veel lampjes en een hoop
 geklep over de radio.  De 19de mei moesten we in Balboa zijn om ondermeer de 
nieuwe bemanning op te pikken en gasolie en stores in te slaan. En dan met
63 man door het kanaal.

De loods zou de 20ste mei om 06:00 AM aan boord zijn.
 Dat werd iets later (een vrachtschip was onder de Americas brug
 vastgelopen).  Maar tegen achten waren dan echt op weg naar de eerst sluizen: De
Miraflores sluizen.

Met een verval van zo'n 26 meter word je via vijf kolken
 omhoog gebracht om vervolgens via meren en hand gegraven kanalen naar de
Atlantische zijde te varen. In de sluizen word je aan vier treintjes
 gebonden die je in het midden houden. Het water wordt er zo hard in gepompt
 dat je jezelf ziet stijgen. Heel indrukwekkend. Vlak voor de sluizen komt een
tender met de line handlers aan boord. Line handlers zijn een soort van sluisbootsmannen die de regie van het vastmaken aan de treintjes op dek in handen hebben.

Voor de sluiswerkers zijn wij maar een klein scheepje natuurlijk, dus 
moesten we goed uitkijken dat we niet aan gort getrokken werden door die
treintjes met hun dikke staaldraden. Na veel heen en weer gesproken te 
hebben mochten we toch dan onze eigen trossen tussen hun staaldraden en onze 
bolders. De trossen fungeren dan als soort van rekkers. En dat ging heel
 aardig. Binnen een uur waren we de Miraflores sluizen door. Daarna de Pedro
Miguel sluizen. Vervolgens door de Gaillard
Cut, via de meren naar de De Gatun sluizen.

Hier drie sluizen alleen dan
naar beneden. En natuurlijk ging het ook hier weer met een rotgang. Daardoor hadden we dan ook
 even een hik-up. Een van de treintjes hield toch net even iets te lang de
 spanning op de kabel en daar ging de tros. Snel handelen en we lagen weer
 netjes in het midden. De loods die dit eigenlijk moet voorkomen werd ietsjes
stiller na dit voorval.

Maar goed, we zijn aangekomen bij het begin. De 19de
 mei uit het kanaal en voor anker op de rede van Colon. 's Avond een biertje 
gedronken en dan begint het afscheid. De 20ste mei namelijk ging een groot deel
 van de bemanning waaronder mijn vriendinnetje Val van boord. 

Om 10:00u in de ochtend komen twee tenders langszij om iedereen die afstapt mee te nemen naar
de immigratie. Het is als een pleister. Hard en snel trekken, doet het maar
ffies zeer!




Bij deze wil graag de afgaande bemanning bedanken voor weer een mooie reis
en tegelijkertijd de nieuwe avonturiers van harte welkom heten!

Heden; op weg naar Bermuda. Mooi varen!



Marteyn

Stuurman