De passaat heeft z'n kracht verloren, het waait nog wel uit het oosten maar komt niet boven de 3 Bf. Sinds vertrek staat onze stuurboord hoofdmotor mee te pruttelen, alleen de stagzeilen zijn gezet. Al met al maken we een goede vaart.

De wachten van de gastbemanning zijn opgesplitst in zeewacht en dagwacht, de ene helft heeft hetzelfde aflos ritme als de vaste bemanning, dat wil zeggen 6 uur op en 6uur af en de andere helft kan zich vanaf het ochtendgloren enthousiast op het lakwerk storten. Nu is dat in dit gebied geen straf. De temperaturen schommelen tussen de 25 en 29 graden en de regenbuien zijn beduidend minder geworden.

Voor het welzijn wordt het levenstempo aan het klimaat aangepast. Op het gemakje aan het stuurhuis krabbelen en een praatje met de buurman geeft iets gemoedelijks.
 Vandaag is het Pinksteren, tijd voor een verzetje. Tegen de avond wordt een stemmige feestverlichting opgetuigd en een BBQ opgezet. De weersomstandigheden laten dat ruimschoots toe. Met 130mijl afstand tot Jamaica is een reggae muziekje op de achtergrond wel gepast.

Na de kennismaking van de eerste dag met de nieuwkomers, komen de tongen geleidelijk los en kan men zich verbazen over de diversiteit van beroepen die aan boord wordt vertegenwoordigd, maar na de koffie is het aan boord net als in het boerenbedrijf, met de kippen op stok. Op de roerganger en uitkijk na heeft de bevolking zich teruggetrokken naar hun eigen kwartier en na tienen ligt het dek er verlaten bij. Dat is niet uit onvrede, maar de buitenlucht en wachtsysteem vraagt nu eenmaal om een goede nachtrust.

De vaste bemanning die deel uitmaakt van de nachtwacht is nog actief onderdeks, na verloop van tijd komt in vlagen de geur van versgebakken brood en brownies over dek. De vloeren en toiletten worden gesopt en bij het krieken van de dag staat de ontbijttafel gedekt tegen de kaapstander. De nieuwe dag kan beginnen. Wie weet brengt deze dag ons gunstige wind.

Zeilen is een kwestie van hoop en geduld.  

Rob