47° 07' N ~ 059° 51W

Het is niet bij een buitje gebleven, de lagedrukgebieden worden in deze streek gemaakt. Het ene lagedrukgebied volgt de ander op. De afgelopen dagen is het weer boksen geweest tegen een noordwester storm, langzaam maar zeker scharrelen we richting Nova Scotia. Als ik naar de weerkaart kijk belooft het entree van de St. Lawrence Rivier ook niet veel goeds. NW 9 en met een beetje pech stroom tegen, dus we besluiten maar een nachtje onder de hoge wal te gaan schuilen. De pilot(een boek, waar de kust en vaaraanwijzingen wordt beschreven) geeft niet veel informatie over de ankermogelijkheden in de omgeving van Louisbourg. Dus dan maar vertrouwen op de zgn eyeball survey. Er is een kleine baai ten Nw van Louisbourg die geschikt lijkt. Naarmate we de kust naderen neemt de deining af. Precies voor het avondeten kunnen we het anker laten vallen, net buiten de boeien lijn van de kreeftenvissers. Opvallend is de begroeiing op deze breedtes, zowel in Vancouver, als Noorwegen zijn het overwegend naaldbomen die hier groeien. De temperaturen zijn dramatisch gedaald, we zitten nu op +/- 10° C, de koude Labrador stroom verzorgt dan ook af en toe voor wat mist. Als je niet beter weet zou je denken dat het herfst is. In de vroege ochtend verschijnen de kreeftenvissers en komen even buurten, de vangst is niet veel soeps zeggen ze, dus geen kreeft vanavond. Hoewel er nog steeds een stevige bries staat gaan we de volgende dag tegen de middag maar eens anker op. Het is helder, de golfjes hebben nog witte kopjes, maar tegen de tijd dat we bij Kaap Breton zijn is het felle er af. Rond een uur of twaalf 's nachts kunnen de zeilen er weer bij. Sinds dagen is er conversatie over de VHF. Volgens de kaart moet het hier toch een drukke bedoening zijn, want overal zijn scheidingsstels, echter de grote drukte moet zeker nog komen, sinds dagen hebben nu twee schepen op het radar gehad. Rob