De wedstrijd is over, al het Oranjegoed is weer opgeborgen en het had zo'n mooi feestje kunnen zijn. De zeilwedstrijden voor de Europa zijn echter net begonnen. 12 July om 12.00uur voer de Europa op het startschot met een ruime koers over de lijn. De inhaalrace is begonnen, de brik Roald Amundsen had namelijk alvast een voorsprong genomen, en was al een kwartier voor tijd vertrokken. Met het zuchtje wind wat er staat maken we toch nog goede vaart en langzaam maken we winst op onze tegenstander en als de wind van Zuid naar Noordwest draait is het gedaan met de Roald, in één beweging ligt ze achter ons.
De vooruitzichten zijn niet erg hoopvol, 25 mijl opkruisen met een vierkant getuigd schip is nou eenmaal niet waarvoor ze gebouwd is, barken zijn gebouwd om Oceanen te bedwingen, niet om een meer op te kruisen. De wind is licht en veranderlijk,  na een uur of wat krimpt ze weer naar de Zuidwest hoek, als deze stabiel lijkt te zijn is de verleiding groot om wat extra zeil te zetten, maar op het moment suprême slaat de wet van de lijzeilen weer toe …. de wind ruimt, dus de extra lappen kunnen weer weg.
Om de schepen op tijd in Bay City te krijgen wordt de wedstrijd om middernacht gestaakt, helaas moet de motor worden gestart om niet teveel tijd te verliezen. De nacht brengen we door in Algonac, een klein plaatsje aan de St. Claire River. De lokale bevolking loopt uit om de "vreemde vogel" te bekijken. Het is even een verzetje voor de inwoners van Algonac.  De contacten zijn snel gelegd want het plaatsje heeft ook een nautische achtergrond. De beroemde Cris Craft motorboten zijn hier ontwikkeld en we laten ons vertellen dat Gar Wood in 1932 het speedboat wereldrecord heeft neergezet. Met 124,9Mijl per uur wint hij de titel speedboat King of the World hier op de St. Claire River met z'n Miss America X. Ik snap wel waarom Gar Wood dit gebied heeft uitgekozen om z,n speedtrial uit te voeren, je bent n.l redelijk verzekerd van windstilte. 
Rob