Bay City ligt weer achter ons, het was zeer warm en gezellig druk. De tweede wedstrijd van de Great Lakes Challenge gaat pas maandag tegen de avond van start, wat ons enigszins in moeilijkheden brengt, want onze gastbemanning staat woensdagmiddag al te wachten in Sault St. Marie om met ons naar Duluth te varen. De baan is zo'n 120 mijl lang bovendien moeten we nog een stuk de rivier op en de weersverwachtingen?..weinig wind. We maken afspraken met de Roald Amundsen dat we beter in de middag kunnen starten, wat hun ook beter uitkomt.

We zorgen dat we gelijk liggen en gaan van start. De wind is zwak maar vanuit het zuiden, de baan is bezeild. Alles wordt uit de kast gehaald om de Roald voor te blijven, want met dit hele lichte weer hebben we daar moeite mee, maar als er tegen de avond een klein briesje komt doorzetten, verdwijnt de Amundsen al spoedig naar de horizon. De St Mary rivier, die de verbinding vormt tussen Lake Huron en Lake Superior, heeft ter hoogte van Sault St.
Mary nog één sluis met een verval van 7 meter. Maar eerst brengen we de nacht nog door in Sault S. Marie, niet dat we veel hebben kunnen zien van het plaatsje, want de naweeën van 09-11 zijn hier nog steeds voelbaar.
Afgesloten achter hekken met veiligheidsagenten aan de poort en een Coastguard  schip aan de waterkant, worden we in de gaten gehouden, standaard voor buitenlandse schepen wordt verteld.

We hebben nog 7 dagen de tijd om in Duluth te komen, een mooie gelegenheid om eens de wallenkant van Lake Superior te exploreren. De oevers van de zuidwal zijn ruw en rijkelijk begroeid, maar als we 's avonds aan de wallekant de benen willen strekken, worden we subiet verjaagd, privé eigendom, wegwezen. Verbouwereerd blijven we staan, er is geen huis mens of beest in de wijde omgeving te bekennen en het was nog wel dezelfde man die ons uitnodigde om toch vooral in het haventje te komen liggen..?

Vrijdag begint met een grijs wolkendek en weinig wind, dus een goede gelegenheid om de nieuwe gastbemanning uitgebreid te instrueren. Het systeem van de 350 lijnen wordt haarfijn uit de doeken gedaan en als tegen de middag de lucht open trekt en een briesje doorkomt kunnen we de gehele garderobe zetten. Het plan is om Munising aan te lopen. Één slag en Munising is bezeild. Met 7,5 knoop vliegen we de baai in, maar als de zon onder gaat is het gedaan met de wind. Tegen elven kunnen we afmeren. Tientallen mensen staan klaar om een lijntje aan te pakken. De dekverlichting is aangestoken, het is een pracht hier tussen de andere bootjes. Het lokale barmeisje nodigt ons uit voor een gratis biertje in de Munising Bar. Voor de gelegenheid houden we de volgende dag open schip. Gastvrijheid kan je niet leren, dat heb je.

Rob