Lake Superior heeft een oppervlakte van ruim 82000 km2 en is daarmee een van de grootste zoetwatermeren ter wereld. Het gebied aan het meer gelegen, vooral in het zuiden en westen, is rijk aan ijzererts en koper. De kust is dicht bebost, maar nauwelijks bebouwd, geen huis te bekennen.

De loods weet me te vertellen dat, de productie in de auto industrie is gedaald (Detroit) en daarmee de behoefte aan ijzer. De kopermijnen werden al in de 60er jaren onrendabel en zijn gesloten, De houtkap wordt geremd en het graan, vanuit het Canadese gedeelte, wordt meer en meer per trein naar het westen vervoerd, het aantal schepen wat het vervoer over water verzorgd is drastisch gedaald, desondanks worden er nu schepen over de 300m meter gebouwd. Bovendien is het grote nadeel voor de steden aan het meer dat het in de winter langs de kust bevriest, waardoor de havens tussen December en April gesloten zijn. Vervoerders zoeken andere wegen om hun goederen op hun bestemming te krijgen.

De afgelopen dagen hebben we welgeteld één Laker (vrachtschip) op het radar gezien. Misschien vanwege de economische omstandigheden, of het kan zijn dat men in dit gebied niet geïnteresseerd is in watersport, maar ook de plezier (zeil)bootjes zijn schaars. Het meer is groot en leeg. Echter voor historische schepen heeft men weldegelijk belangstelling. Als we tegen de avond met een licht windje voltuig de haven van Marquette in zeilen is het echt vol in het park aan het water. Dergelijke "grote" schepen zijn hier zelden te zien.

Zondagmorgen houden we openschip. Na de kerkdienst wordt de Europa druk bezocht. Verwonderd loopt men over dek, ondanks dat ze aan één van de grootste meren wonen, is het volk van de Mid-West niet echt op zeevaart ingesteld. "Varen jullie altijd hier op de Lakes"? "Nee we komen uit Nederland", "Komen jullie dan over de Oceaan"?..."Ja de Atlantische Oceaan". "Maar hoe komen jullie dan hier op het meer"?.. Via Nova Scotia en de St Lawrence Rivier, bij Montreal via 7 sluizen omhoog, naar Lake Ontario, dan nog eens 7 sluizen omhoog bij de Niagara watervallen naar Lake Erie, de St. Claire rivier over naar Lake Huron, de St. Mary rivier over en tenslotte nog één sluis om in Lake Superior te komen.., maar eigenlijk komen we uit Antarctica via de westkust van Zuid Amerika" Hoofdschuddend loopt een bezoeker naar een van de vele lijnen en blijft verwonderd staan.

Copper Harbor is de volgende bestemming en zoals de naam al doet vermoeden, werd hier in het verleden koper gewonnen, nu is het een vakantieoord.

Verspreid langs de waterkant staan houten zomerhuizen, sommigen met steiger en motorboot. Tegen de avond kabbelen we de smalle natuurlijke haven in en menigeen rijst uit z'n stoel en pakt een verrekijker of fototoestel. Nadat we onder zeil ten anker zijn gekomen willen de meeste bemanningsleden wel even de benen strekken, de nederzetting bestaat uit één hoofdstraat met wat souvenirwinkels, een general store en .. Daar komen alle bemanningsleden weer bij elkaar, gezellig aan één tafel, proost.

Rob